W jajnikach znajdują się

„W jajnikach znajdują się zawiązki niezliczonych ilości jaj. Mają tu miejsce bezustanne procesy rozwoju i zmian wstecznych. W procesie rozwoju powstaje pęcherzyk wypełniony płynem, a w jednej z jego ścian znajduje się jajo. Pęcherzyk ten dojrzewa w regularnych odstępach czterotygodniowych i to naprzemiennie w obydwu jajnikach, tj. raz w jednym, raz w drugim (ścisłej kolejności nic udało się niezbicie udowodnić). W końcowym okresie swego rozwoju pęcherzyk staje się już dojrzały do pęknięcia. Pęcherzyk ten, od nazwiska odkrywcy (Reinior de Graaf, zmarły w 1673 r.) nazywa się pęcherzykiem Graala. Pęcherzyk dojrzały już do pęknięcia może osiągnąć wielkość wiśni, a w czasie swego rozwoju zawsze dosięga powierzchni jajnika, powodując wytworzenie się na niej kulistych uwypukleń. U wierzchołka pęcherzyka ściana jego staje się coraz cieńsza, aż w końcu pęka. Wypływający przy tym prąd płynu unosi ze sobą jajo (posiadające zaledwie 0.2 mm średnicy). W ten sposób jajo przedostaje się do jamy brzusznej w pobliże ujścia brzusznego jajowodu, po czym — w powyżej opisany sposób — przedostaje się do jajowodu.
Jajnik (ovarium) jest narządem parzystym, podobnie jak jajowody. Ma kształt owalny, lecz jeden z jego brzegów jest prosty. Długość jajnika wynosi ok. 3—5 cm, szerokość 1,5—3 cm, a grubość 0,5 — 1,5 cm. Jest narządem elastycznym, ma nierówną powierzchnię spowodowaną przez rozwijające się i pękające pęcherzyki jajowe.“(1)