„Środki bejcujące odżywcze
Widłak (Lycopodium alpinus, L. complanatum, L. clavatum). Większość spośród odmian widłaka zawiera ałun, dzięki czemu przy odpowiednim potraktowaniu są doskonałym środkiem bejcującym.
Szczaw (Rumex acetosa). Ta ogólnie znana pospolita roślina w kontakcie z żelaznym kotłem może być zastosowana jako środek bejcujący do ciemnych, złamanych kolorów.
ŚRODKI POMOCNICZE
Woda. Podczas wszystkich operacji związanych z farbowaniem woda odgrywa główną rolę, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym. Ze względu na to, że woda w różnych regionach kraju jest zanieczyszczona różnymi związkami metali, wybarwienia mogą wychodzić różne przy zastosowaniu tej samej receptury. Wszystkie naturalne wody — głównie powierzchniowe — zawierają zanieczyszczenia mechaniczne i organiczne, bywają mętne oraz niekiedy zabarwione, mają także różnego rodzaju zawiesiny, co uniemożliwia otrzymanie dobrych wybarwień. Wody podziemne (ujęcia ze studni) są pozbawione substancji organicznych, wykazują dużą przezroczystość, mogą jedynie zawierać niewielkie ilości mikroorganizmów. Tak więc, nie należy do wybarwień używać wody pobieranej bezpośrednio z rzek, strumieni, stawów i jezior.“(7)