„Mały Jankes!
Owszem! Jestem Jankesem! odparł chłopiec. Co zamierzacie zrobić z moimi towarzyszami i ze mną
Jankes! Jankes! Mały Jankes! powtarzał Alvez.
Czy istotnie nie rozumiał, czy też nie chciał zrozumieć postawionego mu pytania
Dick powtórzył ponownie swoje słowa. Zwracał się przy tym jednocześnie do Coimbry, którego twarz, chociaż zeszpecona pijaństwem, wskazywała , że nie jest on krajowcem.
Ale Coimbra potrząsnął tylko po raz wtóry groźnie pięścią i nic nie odpowiedział.
Tymczasem Alvez wdał się w żywą rozmowę z Arabem Ibn Hamisem.
Moi drodzy odezwał się Dick tak cicho, jak gdyby mówił sam do siebie posłuchajcie, co chcę wam powiedzieć. Dingo przyniósł mi kartkę od Herkulesa, który przez cały czas szedł naszymi śladami. Harris i Negoro uprowadzili panią Weldon, Jacka i kuzyna Benedykta. Dokąd Jeśli ich nie ma tutaj, nie wiem, gdzie się mogą znajdować. Bądźcie cierpliwi, odważni, gotowi na wszystko.
Co się stało z Nan zapytał Tom.
Nan nie żyje!
Pierwsza ofiara.
I ostatnia! odparł Dick. Ponieważ potrafimy... 256
W tej chwili chłopiec poczuł na swoim ramieniu czyjąś rękę i posłyszał łagodny, aż nazbyt dobrze znany sobie głos
Proszę! Oto mój młody przyjaciel, jeśli się nie mylę! Jakże się cieszę, że cię spotykam!“(14)