„Po zwycięstwie Rewolucji Październikowej, Rosjanie pierwsi rozpoczęli negocjacje pokojowe z Niemcami (w początkach grudnia 1917 r.) w Brześciu nad Bugiem. Delegacja rosyjska proponowała pokój bez aneksji i odszkodowań. Niemcy, aby wywrzeć na partnerze wrażenie oddali Ziemię Chełmską Ukrainie, a Galicję WschodniąAustro Węgrom jako kraj wyodrębniony. Kiedy rozmowy nie przyniosły efektu i delegacja rosyjska opuściła Brześć, Niemcy rozpoczęli ofensywę na całym froncie, od Bałtyku po Morze Czarne. Pokój z Rosją w Brześciu nad Bugiem zawarto dopiero 3 marca 1918 r. Rosja zrzekała się ziem okupywanych przez państwa centralne. W maju 1918 r. kapitulowała Rumunia poddając się niemieckiemu dyktatowi gospodarczemu.
6. Klęska państw centralnych. Zawieszenie broni (11 listopada 1918 r.). Mając zapewniony pokój na wschodzie, Niemcy ruszyły do decydującej ofensywy na froncie zachodnim. W marcu 1918 r. nastąpiło decydujące uderzenie. W ciągu czterech miesięcy na froncie od Amiens (czyt. amię) do Reims (czyt. rems) zepchnęli armie angielskofrancuskie o kilkadziesiąt kilometrów, ale nie przerwali frontu, choć dotarli do Mamy i zagrozili Paryżowi. Nowy dowódca sprzymierzonych marszałek Ferdynand Foch (czyt. fosz) rozpoczął w lipcu 1918 r. kontrofensywę na froncie zachodnim, a następnie włoskim i bałkańskim. Wzięła w niej udział potężnie uzbrojona, ponad milionowa armia amerykańska.“(10)