„Wszystkich Świętych, św. św. Marcina, Andrzeja, Tomasza, Wojciecha, Magdaleny, Jana, Mikołaja. Floriana, Idziego, Benedykta, Jakuba, Wawrzyńca... W XI wieku w okolicy Krakowa, w Tyńcu, powstaje klasztor Benedyktynów . Czyż można sobie wyobrazić, że krakowskie centrum chrystianizacji było odcięte od impulsów z zewnątrz A jeśli nie było — czy można sobie wyobrazić, że nie podejmowano prób — tak jak podejmowano je gdzie indziej — zakładania własnych winnic Skoro nawet niemal tysiąc kilometrów na północ, na Pomorzu, usiłowano sadzić winorośl na potrzeby liturgiczne, dlaczego krakowskim zakonnikom, którym nie przeszkadzał tak surowy klimat, nie miałoby się udać uzyskiwać wino z miejscowych plantacji, założonych własnym sumptem Zresztą fakty nie podlegają dyskusji w Krakowie znaleziono pestki winogron z okresu wczesnej państwowości.
Chrystianizacja Polski, gwałtowny rozwój budownictwa kościelnego, liturgia — wszystko to oparte było na tradycjach przynoszonych z zachodu i południa, gdzie winnice wyrastały nie jak przysłowiowe grzyby po deszczu, ale jak klasztory. Pestki winogron znaleziono podczas prac wykopaliskowych w Krakowie, Gnieźnie i Poznaniu w warstwach z wieków X i Xl. Jest mało prawdopodobne, iż owoce te zostały przywiezione do Polski, gdyż nie zniosłyby trudów podróży po średniowiecznych traktach.2“(13)