„wykorzystania filmu jako materiału informacyjnego, a także zwykłej rozrywki. Mogłaby się wykształcić usługa polegająca na zapisywaniu ulubionych scen do późniejszego badania i przeglądania. Można by tworzyć własne kolaże filmowe zarówno dla rozrywki (na przykład półgodzinny zestaw urywków ze znanych filmów o potworach), jak i do celów edukacyjnych (na przykład film przedstawiający czterech różnych aktorów wygłaszających monolog Hamleta).
Wideo na życzenie, nawet wyposażone w nowe, cyfrowe możliwości, pozostaje jednak nadal przykładem tego, co Paul Saffo, dyrektor Instytutu Przyszłości, nazywa „brukowaniem ścieżek" technologia jest tu wykorzystywana do stworzenia ulepszonej wersji czegoś, co jest już szeroko rozpowszechnione.
Dla konsumentów bardziej interesujące od tego, że firma X przejęła firmę Y w nadziei na opanowanie rynku VOD, są nadal trudno wyobrażalne rodzaje usług i możliwości, które wynikną z nowych infrastruktur. Jeden z prawdopodobnych efektów demonopolizacji polega na tym, że różne elektroniczne urządzenia komunikacyjne będą mieć te same możliwości. Telewizja kablowa stanie się dostępna „z komputera", pełniącego również rolę telefonu, faksu i automatycznej sekretarki. Będzie można „surfować" po Internecie za pomocą telewizora, siedząc na tapczanie i posługując się jedynie pilotem. Niektóre usługi internetowe zaczną być dostępne przez telefon. Francuzi już od około dwudziestu lat mogą korzystać z usług sieciowych dostarczanych za pośrednictwem systemu Minitel szeroko rozpowszechnionego w domach i miejscach pracy. Poza tak oczywistymi informacjami, jak dane z książki telefonicznej i spis instytucji, francuscy abonenci telefonów mają również do dyspozycji tysiące innych. Chociaż interfejs Minitela jest już nieco anachroniczny, sukces tego systemu pozwala nam wyobrazić sobie nowe rodzaje usług, programowania, wieloosobowych gier i innych możliwości, które pojawią się po demonopolizacji usług telekomunikacyjnych.“(8)